Wat organisaties kunnen leren van de WK-fanwalks over cultuur en verbondenheid
Tijdens het WK gaat het niet alleen over doelpunten, opstellingen en tactiek. Minstens zoveel aandacht gaat uit naar de fanwalks. Duizenden supporters trekken zingend en dansend door de straten van Dallas en Houston, nog voordat de wedstrijd is begonnen.
In mijn recente artikel op Frankwatching kijk ik met een communicatieantropologische bril naar dit fenomeen. Want wat gebeurt daar eigenlijk? Waarom spreken deze beelden zoveel mensen aan? En wat kunnen organisaties daarvan leren?
👉 Lees hier het volledige artikel op Frankwatching: De WK-fanwalks als masterclass cultuurvorming
Waarom de fanwalks zoveel aandacht krijgen
Wie antropologisch kijkt, ziet niet alleen een stoet supporters. Je ziet een groep die zichzelf bevestigt.
Dezelfde kleuren. Dezelfde liederen. Dezelfde rituelen. Dezelfde verhalen.
Een fanwalk laat zien hoe mensen betekenis geven aan het gevoel ergens bij te horen. Het voetbal vormt de aanleiding, maar de verbondenheid ontstaat onderweg. Juist daarom spreken deze beelden zoveel mensen aan. Ze raken aan iets wat veel groter is dan sport: onze behoefte om onderdeel te zijn van een groep.
Organisaties bestaan ook uit verschillende tribes
Dat zie je niet alleen tijdens een WK.
Ook organisaties bestaan uit verschillende tribes. Teams, afdelingen, locaties en vakgroepen ontwikkelen allemaal hun eigen gewoonten, rituelen, verhalen en ongeschreven regels. Dat is niet vreemd. Het is hoe mensen samenwerken en hoe cultuur ontstaat.
Juist daarom is interne communicatie veel meer dan het delen van informatie. Het gaat ook over het begrijpen van de verschillende groepen binnen een organisatie en over het bouwen aan een gezamenlijk verhaal waarin mensen zich herkennen.
De rol van interne communicatie en leiderschap
Iedere tribe ontwikkelt zijn eigen verhalen, rituelen, gewoonten en ongeschreven regels. Dat zie je in organisaties net zo goed. Afdelingen, teams, locaties en vakgroepen ontwikkelen allemaal hun eigen cultuur. En dat is niet alleen logisch, maar ook waardevol.
Juist daarom heeft iedere organisatie een overkoepelend verhaal nodig. Een verhaal waarin al die verschillende tribes zich herkennen en waaraan ze samen betekenis geven. Voor mij is dat de kracht van interne communicatie en leiderschap: oog hebben voor de verschillende subtribes én tegelijkertijd bouwen aan wat hen met elkaar verbindt.
Dat begint met nieuwsgierigheid. Welke verhalen leven er al binnen de organisatie? Welke rituelen brengen mensen samen? Welke symbolen geven betekenis? En hoe zorg je ervoor dat mensen zich niet alleen verbonden voelen met hun eigen team, maar ook met de organisatie als geheel?
Een antropologische blik op interne communicatie
Als communicatieantropoloog kijk ik daarom niet als eerste naar middelen of kanalen. Ik kijk naar gedrag, cultuur en groepsdynamiek.
Want effectieve interne communicatie ontstaat niet alleen door een goed verhaal te vertellen. Ze ontstaat wanneer dat verhaal aansluit bij hoe mensen samenwerken, betekenis geven en zich met elkaar verbinden.
Misschien is dat wel de belangrijkste les van de WK-fanwalks. Niet dat duizenden mensen samen naar een stadion lopen, maar dat ze onderweg samen een verhaal creëren.
👉 Benieuwd naar de volledige analyse?
Lees hier het oorspronkelijke artikel op Frankwatching: De WK-fanwalks als masterclass cultuurvorming
